Adriano Celentano — La Pubblica Ottusità songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Pubblica Ottusità" van Adriano Celentano.
Songteksten
Anche se qual checosa
Si sta muovendo qua e la Non c’e piu scampo…
Lo so tu stai pensando:
Che quel che conto siamo noi
E questo puo bastar…
Ma intomo a noi niente vivo piu
Che puo nutrire questo grande amor;
E anche se il cibo non ci manchera
Per la bellezza dei nostri due corpi
L’amore che ci unisce non e fatto solo di noi due
Ma di tutto il create che ci circonda
E che un tempo, fu il «Giardin Dorato»
Il mare sta morendo
E un po' del nostro amore sta
Marcendo insieme a lui
E l’aria che respiro
E piena di quei mostri che
Ha inventato l’uomo
E anche se l’aids non ci colpira
La nostra splendida storia d’amor
Soffochera senza accorgersi
Nell’infezione della «Pubblica Ottusità»
Che con il suo «smerdare»
Ha oscurato anche i raggidel sole
Nell’aria pura, viveva il respiro
Del nostro eterno amor
Levigato dai limpidi ruscelli e dai fiumi
E camminavo co te Sulla terra sana
Che, germogiavatra fiori
La guarigione per ogni tipo di crisi
Fra un uomo e una donna
Fra un uomo e una donna
Ma oramainon c’e piu scampo
La «Pubblica Ottusità»
Ci seppellira
In un alito di peste
Dei poveri e dei ricchi
Che sporcanle citta
E l’aria che stai respirando
E piena di quei mostri che
Ha inventato l’uomo
E l’aria che stai respirando
E piena di quei mostri che
Ha inventato l’uomo
Il mare sta morendo
E un po' del nostro amore sta
Marcendo insieme a lui
Il mare sta morendo
E un po' del nostro amore sta
Marcendo insieme a lui
Adriano Celentano —
Songtekstvertaling
Hoewel wat cheques
Het beweegt hier en er is geen ontsnapping mogelijk.…
Ik weet dat je denkt:
Dat wat telt zijn wij
En dat kan genoeg zijn.…
Maar in ons leeft niets meer.
Wie kan deze grote liefde voeden;
En zelfs als we het eten niet zullen missen
Voor de schoonheid van onze twee lichamen
De liefde die ons verenigt is niet alleen gemaakt van ons tweeën.
Maar van alle schepsels die ons omringen
En dat eens, het was de " Gouden Tuin»
De zee is stervende.
En sommige van onze liefde is
Wegrotten met hem
En de lucht die ik adem
En vol met die monsters die
Fantasienaam
En zelfs als aids ons niet raakt
Ons prachtige liefdesverhaal
Verstikking zonder het te merken
In de infectie van " openbare saaiheid»
Dat met zijn "smerdare"»
Het verduisterde ook de zonnestralen.
In de zuivere lucht leefde hij de adem
Van onze eeuwige liefde
Door rivieren en rivieren gladgestreken
En ik liep met je mee op het schone Land
Wat, germogiavatra bloemen
Genezing voor elk type crisis
Tussen een man en een vrouw
Tussen een man en een vrouw
Maar nu is er geen ontsnapping mogelijk.
De " Publieke Saaiheid»
Hij zal ons begraven.
In een adem van de pest
Van de armen en de rijken
Die vuile stad.
En de lucht die je ademt
En vol met die monsters die
Fantasienaam
En de lucht die je ademt
En vol met die monsters die
Fantasienaam
De zee is stervende.
En sommige van onze liefde is
Wegrotten met hem
De zee is stervende.
En sommige van onze liefde is
Wegrotten met hem
Adriano Celentano —