Adriana Calcanhotto — Pão Doce songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pão Doce" van Adriana Calcanhotto.
Songteksten
Não adianta mentir pra mim mesma
Ficar me enganando, tentando dizer
Que nunca na vida, nunca na vida eu gostei de pão doce
Porque por mais que eu queira esconder
A verdade é que eu adorava pão doce
Não podia passar sem pão doce
Bastava ver padaria, que logo eu ia, que logo eu ia
Comprar
Não adianta mentir pra mim mesma
Porque no fundo, porque no fundo eu sei muito bem
Que essa história toda de não comer açúcar
Que essa história toda de não comer pão branco
Que essa história toda de viver de mel e pão integral
Isso tudo só foi começar muito depois
Depois de um tempo em que eu era
Tão completamente ingênua
Tão sem força de vontade
Que as doces delicadezas
De qualquer guloseima
Lânguidas me seduziam
E minha língua sofria
De incontrolável fascínio
Por cremes dourados
E frutas cristalizadas
Feito rubis encrostadas
Nas crostas crocantes dos pães
Mas hoje, hoje tudo é diferente
Se eu olho pr’uma padaria
Me ponho cismando
Chego a duvidar
Como é que pode um dia
Eu ter entrado tanto lá?
Porque por mais que eu queira
Mais que eu queira mentir pra mim mesma
Ficar me enganando, tentando dizer
Que nunca na vida, nunca na vida eu gostei de pão doce
Fazendo um exame detido
Sendo sincera, eu tenho que admitir
Que a verdade, meus amigos
Pelo menos no que tange a trigos
A verdade no duro, doa a quem doer
A verdade é que eu adorava pão doce
Ai, adorava pão doce!
A verdade é que eu adorava pão doce
Songtekstvertaling
Het heeft geen zin om tegen mezelf te liegen.
Blijf me voor de gek houden, probeer te zeggen
Dat ik nooit van zoet brood hield.
Hoe graag ik me ook wil verbergen
De waarheid is dat ik van zoet brood hield.
Kon niet zonder zoet brood
Het was genoeg om naar de bakkerij te gaan, dat ik snel zou gaan, dat ik snel zou gaan
Kopen
Het heeft geen zin om tegen mezelf te liegen.
Want diep van binnen, want diep van binnen Weet ik het heel goed
Dat dit hele verhaal van het niet eten van suiker
Dat dit hele verhaal van het niet eten van wit brood
Dat dit hele verhaal van leven op honing en heel korrelbrood
Dit begon allemaal lang na
Na een tijdje was ik ...
Zo naïef.
Dus zonder wilskracht
Wat een zoete lekkernijen.
Van elke delicatesse
Loomheid verleidde me
En mijn tong leed.
Van oncontroleerbare fascinatie
Waarom gouden crèmes
En gekonfijte vruchten.
Bewerkte robijnen
Op de knapperige korsten broodjes
Maar vandaag is alles anders.
Als ik er PR ' un bakkerij uitzie
Ik krijg koude voeten.
Ik betwijfel het zelfs.
Hoe kan op een dag
Ben ik daar zo vaak geweest?
Hoe graag ik dat ook wil.
Meer dan ik tegen mezelf wil liegen.
Blijf me voor de gek houden, probeer te zeggen
Dat ik nooit van zoet brood hield.
Ik doe een vast examen.
Eerlijk gezegd, moet ik toegeven
Dat de waarheid, mijn vrienden
Ten minste voor tarwe
De waarheid in het moeilijke, het doet pijn voor degenen die pijn hebben
De waarheid is dat ik van zoet brood hield.
Oh, ik hield van zoet brood!
De waarheid is dat ik van zoet brood hield.