Adamo — Les Heures Bleues songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Heures Bleues" van Adamo.

Songteksten

J’entends souvent la douce musique
L'écho lointain d’un bal de quartier
Au temps des valses et tangos magiques
Qui nous berçaient, l'été retrouvé
C’est la musique du temps qui passe
En noir et blanc, en accéléré
Les petits riens que l’oubli menace
Calendrier trop vite effeuillé
Et je revois mon père, ma mère
Sous les lampions, les fleurs en papier
Moi, je suivais sa robe claire
Qui ondoyait comme un blanc voilier
Lui, l’enlaçait, l’allure fière
Tout droit fringuant, tout endimanché
Et racontait de jolie manière
Des souvenirs, sans doute inventés
Moi, je rêvais entre vous deux
J'étais enfant, j'étais heureux
Et je n’ai qu'à fermer les yeux
Pour retrouver ces heures bleues
Bleu de tes yeux, ma douce, ma reine
Qui me cachait le gris du décor
Bleu de l’espoir, vaillant capitaine
Qui te battait dans l’enfer du Nord
Bleu du dimanche entre compères
Pour oublier quelques instants
Le noir du ventre de la terre
Où vous trimiez en sueur et en sang
C’est la musique des années chimères
Années-misère au bout de l’exil
Moi, je suivais dans votre lumière
Ma vie ne tenait qu'à votre fil
«Ti voglio bene» veut dire «je t’aime»
Et c'était là toute mon Italie
Cent fois par jour et mille fois même
C'était du soleil sur ma vie
Moi, je rêvais entre vous deux
J'étais enfant, j'étais heureux
Et je n’ai qu'à fermer les yeux
Pour retrouver ces heures bleues
(Merci à dandan pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Ik hoor vaak de zoete muziek.
De verre echo van een buurtbal
In de tijd van magische walsen en tango ' s
Wie heeft ons gekrenkt, de zomer gevonden
Het is de muziek van de tijd die voorbij gaat
In zwart-wit, in versneld tempo
De kleine riens die de vergetelheid bedreigt
Te snelle kalender gerafeld
En ik zie mijn vader, mijn moeder
Onder de lantaarnpalen, bloeit het papier
Ik volgde haar lichte jurk.
Die zwaaide als een witte zeilboot
Hij omhelsde haar, de blik trots
Al goed, al goed, al goed, al goed, al goed, al goed, al goed, al goed.
En op een mooie manier verteld
Herinneringen, ongetwijfeld uitgevonden
Ik droomde tussen jullie twee.
Ik was een kind, Ik was gelukkig.
En ik moet gewoon mijn ogen sluiten
Om die blauwe uren te vinden
Blauw van je ogen, Mijn lieve, mijn koningin
Die het grijs van het decor voor me verborg.
Blauw van hoop, dappere kapitein
Die je in de noordelijke hel sloeg.
Blauw van zondag tussen comperes
Om een paar momenten te vergeten
De zwarte buik van de aarde
Waar je trimt in zweet en bloed
Dit is de muziek van de Chimera jaren
Jaren van armoede aan het einde van ballingschap
Ik volgde in jouw licht.
Mijn leven draaide om jouw draad.
"Ti voglio bene "betekent" Ik hou van je"»
En dat was allemaal mijn Italië.
Honderd keer per dag en duizend keer zelfs.
Het was zon op mijn leven
Ik droomde tussen jullie twee.
Ik was een kind, Ik was gelukkig.
En ik moet gewoon mijn ogen sluiten
Om die blauwe uren te vinden
(Dank aan dandan voor deze woorden)