Adamo — Le Village songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Village" van Adamo.
Songteksten
Il y avait un village tranquille
Et dans ses rues des enfants qui jouaient
Dans les bistrots les vieillards volubiles
Se souvenaient de tout et racontaient
Il y avait la paisible pagaille
Des gens venus de tous les horizons
Même s’ils vivaient parfois vaille que vaille
Ils partageaient le vin et les chansons
On chantait pour les semailles
On chantait pour la moisson
On fêtait les épousailles
L’amour avait sa saison
N'était-ce qu’une illusion
Un jour, les hommes au gré de leur superbe
Ont avoué d'étranges nostalgies
Chacun son Dieu, son roi, chacun son verbe
Chacun son sang, son rang, sa mère patrie
Et le village fut un champ de bataille
Et la folie dirigeait ses armées
On le saigna, retourna ses entrailles
Et dans ses rues les enfants sont tombés
On oublia les semailles
On oublia la moisson
Oubliées les épousailles
La haine avait sa saison
La mort a toujours raison
Dans le village les maisons sont désertes
Des chiens errants attendent les absents
Ils sont ailleurs où l’herbe est bien moins verte
Ou nulle part, sont-ils au moins vivants
J'éteins la télévision
(Merci à dandan pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Er was een rustig dorp.
En in de straten kinderen die speelden
In de bistro ' s de wispelturige oude mannen
Alles onthouden en verteld
Er was een vredige puinhoop.
Mensen uit alle lagen van het leven
Zelfs als ze soms leefden Valle que Valle
Ze deelden wijn en liedjes.
We zongen voor het zaaien.
We zongen voor de oogst.
We vierden de bruiloft.
Liefde had zijn seizoen
Was het gewoon een illusie
Op een dag, mannen in opdracht van hun voortreffelijke
Hebben vreemde nostalgie bekend
Ieder zijn God, zijn koning, elk Zijn Woord
Elk zijn bloed, zijn rang, zijn vaderland
En het dorp was een slagveld
En de waanzin heerste over zijn legers.
We hebben hem gebloed, zijn darmen gedraaid.
En op straat vielen kinderen
We zijn het zaaien vergeten.
We zijn de oogst vergeten.
Vergeten huwelijken
Haat had zijn seizoen.
De dood heeft altijd gelijk.
In het dorp zijn de huizen verlaten.
Zwerfhonden wachten op afwezigen.
Ze zijn elders waar het gras veel minder groen is.
Of nergens, zijn ze tenminste nog in leven.
Ik zet de TV uit.
(Dank aan dandan voor deze woorden)