Adamo — La beauté des femmes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La beauté des femmes" van Adamo.
Songteksten
Allez savoir pourquoi
Y a des jours où la vie
Nous glisse entre les doigts
Comme des gouttes de pluie
Comme une feuille au vent
On se laisse emporter
Le passé, le présent
Tout nous semble étranger
Et on ne reconnaît plus rien
Tous les visages sont éteints
Tous les décors sont retournés
Bons pour la casse
On ferme les yeux un instant
Pour voir surgir
du néant
Un peu d’amour qui a bravé
Le temps qui passe
Et la beauté des femmes
Et le temps suspendu
A leur grâce céleste
Illumine la rue
Et les frissons de l'âme
Les miracles entrevus
Revivent
avec le reste
Au paradis perdu
Allez savoir pourquoi
Y a des jours où mes yeux
Qui ne voyaient que toi
Se perdent dans les cieux
Pour suivre les nuages
Un regret
soupiré
Pour rêver
un voyage
Un ailleurs oublié
Où chantent encore toutes les voix
Tous les sanglots
les cris de joie
Et tous ces mots
qui rendaient fous
Qui appelaient la chance
Oh mon amour c’est vrai, j’ai peur
J’ai peur du rêve qui se meurt
J’ai peur du vide dans nos cœurs
De l’indifférence
Mais la beauté des femmes
Et le temps suspendu
A leur grâce céleste
Illumine la rue
Et les frissons de l'âme
Les miracles entrevus
Revivent
avec le reste
Au paradis perdu
Songtekstvertaling
Zoek uit waarom.
Er zijn dagen dat het leven
We glijden tussen de vingers
Als regendruppels
Als een blad in de wind
We laten ons meeslepen.
Het verleden, het heden
Alles lijkt ons vreemd.
En we herkennen niets meer.
Alle gezichten zijn eraf.
Alle decors zijn teruggegeven
Goed om te breken.
We sluiten even onze ogen.
Om op te staan
leegte
Een beetje liefde die trotseerde
De tijd die voorbij gaat
En de schoonheid van vrouwen
En opgeschort tijd
Op hun hemelse genade
Verlicht de straat
En de rillingen van de ziel
De wonderen gezien
Herbeleven
met de rest
Verloren Paradijs
Zoek uit waarom.
Er zijn dagen dat mijn ogen
Die alleen jou zag.
Verdwijn in de hemel.
Om de wolken te volgen
Betreuren
zucht
Droomt
reis
Weer vergeten
Waar alle stemmen nog zingen
Alle Snikken
de kreten van vreugde
En al deze woorden
wie heeft ze gek gemaakt?
Wie heeft geluk gebeld?
Oh mijn liefde het is waar, ik ben bang
Ik ben bang voor de stervende droom.
Ik ben bang voor de leegte in onze harten.
Uit onverschilligheid
Maar de schoonheid van vrouwen
En opgeschort tijd
Op hun hemelse genade
Verlicht de straat
En de rillingen van de ziel
De wonderen gezien
Herbeleven
met de rest
Verloren Paradijs