Adamo — Et Le Temps S'Arrêtait songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Et Le Temps S'Arrêtait" van Adamo.
Songteksten
Tu sautais de page en page, dans le livre de ma vie
Un peu bohème, un peu sauvage, tu allais, tu venais, ravie
Tu me quittais sans ambages pour revenir encore plus jolie
Tu soufflais quelques nuages et tu m’offrais une embellie
Et le temps s’arrêtait lorsque tu te posais chez moi, chez moi
Le temps, lui, s’arrêtait, oui mais, toi, tu passais
Pourquoi? Pourquoi?
Tu ne passais jamais qu’en coup de vent mais tu me laissais pourtant
De quoi t’aimer, de quoi rêver jusqu'à la prochaine fois
Tu m’avais laissé ta malle, pleine de chiffons, de falbalas
Oui, mais je vivais que dalle quand tu n'étais pas dans mes bras
Je suivais sur cartes postales, ls paradis où tu dansais
Et quand parfois ça tournait mal, tu pleurais, je te consolais
Mais quel supplice de Tantale: Mon amour pour ton amitié
Un jour, j’ai déposé ta malle chez le chiffonnier du quartier
Car j’avais le cœur tout cabossé
Et le temps s’arrêtait lorsque tu te posais chez moi, chez moi
Le temps, lui, s’arrêtait, oui mais, toi, tu passais
Pourquoi? Pourquoi?
Tu ne passais jamais qu’en coup de vent mais tu me laissais pourtant
De quoi t’aimer, de quoi rêver jusqu'à la prochaine fois.
Songtekstvertaling
Je sprong van pagina naar pagina in het boek van mijn leven.
Een beetje bohemien, een beetje wild, je ging, Je kwam, verrukt
Je liet me met lege handen achter om nog mooier terug te komen.
Je blies een paar wolken op en bood me een versiering aan.
En de tijd stopte toen je bij mij thuis zat, bij mij thuis.
Tijd, hij, stopte, Ja, maar, jij, je bent geslaagd
Waarom? Waarom?
Je hebt nooit iets anders meegemaakt dan een windvlaag, maar je hebt me toch verlaten.
Wat om van je te houden, waar om over te dromen tot de volgende keer
Je liet me je koffer achter, vol vodden, falbalas.
Ja, maar ik leefde als stront toen jij niet in mijn armen was.
Ik volgde op ansichtkaarten, paradise waar je danste
En als het soms fout ging, huilde je, troostte ik je
Maar wat een kwelling: mijn liefde voor uw vriendschap
Op een dag zette ik je koffer af bij de Ragman in de buurt.
Want mijn hart was helemaal van streek
En de tijd stopte toen je bij mij thuis zat, bij mij thuis.
Tijd, hij, stopte, Ja, maar, jij, je bent geslaagd
Waarom? Waarom?
Je hebt nooit iets anders meegemaakt dan een windvlaag, maar je hebt me toch verlaten.
Wat om van je te houden, waar om over te dromen tot de volgende keer.