Aborym — IV songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "IV" van Aborym.
Songteksten
Sono sporco. I pidocchi mi rodono.
I porci, quando mi guardano vomitano.
Le croste delle labbra hanno squamato la mia pelle,
coperta di un pus giallastro.
Non conosco l’acqua dei fiumi ne la rugiada delle nubi.
I miei piedi hanno messo radici nel suolo e compongono, fino al ventre,
una sorta di vegetazione viva,
piena di ignobili parassiti
che non e piu carne e non deriva ancora dalla pianta.
Eppure il mio cuore batte.
Ma come potrebbe battere se la putredine e le esalazioni
del mio cadavere non lo nutrissero in abbondanza?
Sotto l’ascella sinistra si e stabilita una famiglia di rospi
e quando uno di essi si muove mi fa il solletico
state attenti che non ne scappi uno e non venga
a grattarvi con la bocca l’interno dell’orecchio:
poi, sarebbe capace di entrarvi nel cervello
Sotto l’ascella destra c’e un camaleonte che da loro una caccia perpetua
per non morire di fame:
ognuno deve vivere
Ma quando un partito sventa completamente le astuzie dell’altro
non trovano di meglio da fare che lasciarsi in pace a vicenda
e succhiano il grasso delicato che mi ricopre le costole:
ci sono abituato
Una vipera malvagia ha divorato la mia verga e ne ha preso il posto
Due piccoli istrici, che non crescono piu, hanno gettato a un cane,
che non ha rifiutato l’interno dei miei testicoli:
e si sono sistemati all’interno dell’epidermide, lavata con cura…
L’ano e stato intercettato da un granchio; incoraggiato dalla mia inerzia,
con le sue chele fa la guardia all’ingresso, e mi fa molto male!
Non parlate della mia colonna vertebrale, perche e una spada
Desiderate sapere, non e vero, come mai sia piantata
verticalmente nelle mie reni?
Neppure io lo ricordo molto chiaramente.
Tuttavia, se mi decido a considerare un ricordo cio che forse
non e altro che un sogno
sappiate che l’uomo, quando ha saputo che avevo
fatto voto di vivere con la malattia
finche non avessi vinto il Creatore, cammino, dietro di me,
in punta di piedi,
ma non cosi piano da non essere udito
Non percepii piu niente, per un istante che non fu lungo.
Questo pugnale acuminato penetro fino all’impugnatura tra
le due spalle del toro delle feste
e la sua ossatura fremette come un terremoto.
La lama aderisce con tale forza al corpo che nessuno finora
e riuscito ad estrarla:
gli atleti, i meccanici, i filosofi, i medici…
hanno tentato, volta a volta, i mezzi piu diversi
Non sapevano che il male che l’uomo ha fatto non puo essere disfatto
Viandante, quando mi passerai accanto, non rivolgermi,
te ne supplico la minima parola di consolazione:
indeboliresti il mio coraggio
Lascia che io riscaldi la mia tenacia alla fiamma del martirio volontario…
vattene
Posso ancora fare un' escursione fino alle muraglie del cielo
alla testa di una legione di assassini
e tornare ad assumere quest’atteggiamento per meditare, di nuovo
sui nobili progetti della vendetta
Songtekstvertaling
Ik ben vies. Luizen knagen aan me.
Varkens, als ze naar me kijken, kotsen ze.
De korsten van de lippen vlogen met mijn huid.,
bedekt met een geelachtige pus.
Ik ken het water van de rivieren niet of de Dauw van de wolken.
Mijn voeten hebben wortel in de grond en make up, tot aan de buik,
een soort levende vegetatie,
vol met verachtelijke ongedierte
dat het geen vlees meer is en nog niet van de plant komt.
Toch klopt mijn hart.
Maar hoe kon het kloppen als de rot en uitademing
hebben ze mijn lichaam niet in overvloed gevoed?
Een familie van padden is opgericht onder de linker oksel
en als een van hen beweegt kietelt het me
wees voorzichtig dat men niet wegloopt en niet komt
om de binnenkant van je oor te krabben met je mond.:
dan zou het in staat zijn om in je hersenen te komen.
Onder de rechter oksel is een kameleon die van hen een eeuwige jacht
om niet te verhongeren.:
iedereen moet leven.
Maar als de ene partij de sluwheid van de andere volledig verslaat
ze vinden niets beters te doen dan elkaar met rust te laten.
en ze zuigen het delicate vet dat mijn ribben bedekt.:
Ik ben het gewend.
Een boze Adder verslond mijn stok en nam zijn plaats in.
Twee kleine stekelvarkens, die niet meer groeien, gooiden naar een hond.,
die niet de binnenkant van mijn testikels weigerde:
en ze vestigden zich in de opperhuid, zorgvuldig gewassen…
De anus werd onderschept door een krab; aangemoedigd door mijn inertie,
hij bewaakt de ingang met zijn klauwen, en het doet me veel pijn!
Spreek niet over mijn ruggengraat, want het is een zwaard.
Je wilt weten, niet waar, waarom het is geplant
verticaal in mijn nieren?
Ik kan het me ook niet goed herinneren.
Maar als ik besluit om een herinnering te overwegen wat misschien
het is maar een droom.
ken die man, toen hij wist dat ik
ik heb gezworen met de ziekte te leven.
totdat ik de Schepper heb overwonnen, loop ik achter me. ,
op zijn tenen,
maar niet zo langzaam als niet gehoord te worden.
Ik voelde niets voor een moment dat niet lang was.
Deze scherpe dolk dringt door tot het handvat tussen
de twee schouders van de vakantie stier
en zijn botten trillen als een aardbeving.
Het lemmet hecht zoveel kracht aan het lichaam dat niemand tot nu toe
en erin geslaagd om het eruit te halen:
atleten, mechanica, filosofen, artsen…
ze probeerden, van tijd tot tijd, de meest verschillende middelen
Ze wisten niet dat het kwaad dat de mens heeft gedaan niet ongedaan gemaakt kan worden.
Wanderer, als je langs me komt, draai je niet naar me toe.,
Ik smeek je met het minste woord van troost.:
wil je mijn moed verzwakken?
Laat me mijn vasthoudendheid verwarmen voor de vlam van vrijwillige martelaarschap…
Verdwijnen
Ik kan nog steeds naar de muren van de hemel wandelen.
aan het hoofd van een legioen moordenaars.
en kom terug naar deze houding om te mediteren, opnieuw
over de edele plannen van wraak