Abnormality — Epitomize the Weak songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Epitomize the Weak" van Abnormality.
Songteksten
Compliments or insults,
it makes no difference,
I cannot tolerate your lies.
Suffocate with vigor.
There is no repent,
there is no time to question why I do this,
because I must or do I just find
sick pleasure in displeasure,
in your pain, in your fear,
in your need to feel the feelings
of my unbridled hate.
There is hardly a difference
between living and dying:
only consciousness,
rot and a peculiar odor.
The time it takes to change
from one to the other can be
no more than the blink
of a lazy eye if I decide.
I can smell your fear
dripping down your leg.
There is no escape
from my grip of death.
Convince yourself
you’re in a dream.
Close your eyes, tighter;
you’re still seeing things.
Whimper, cower, shake like
you did when you were a child hiding
under your sheets from the beast
under the bed. If you cannot see it,
it cannot see you.
That was rule number one
and it no longer applies.
Wake up.
You have plenty of time for memories.
Now focus on me.
I am the last thing you will see.
I am your docent for the descent ahead.
Brace yourself and prepare.
Beg. Beg for your family.
Beg for your friends and your pets.
Beg for all the things you would never do anyway.
Beg for nothing, I do not care.
You define desperation.
You epitomize the weak,
the helpless, the insubstantial.
Your time has come.
The knife slides in?
Songtekstvertaling
Complimenten of beledigingen,
het maakt niet uit.,
Ik kan je leugens niet tolereren.
Stik met kracht.
Er is geen berouw.,
er is geen tijd om me af te vragen waarom ik dit doe.,
want ik moet of moet ik gewoon vinden
ziek plezier in ongenoegen,
in je pijn, in je angst,
in je behoefte om de gevoelens te voelen
van mijn ongebreidelde haat.
Er is nauwelijks een verschil
tussen leven en sterven:
alleen bewustzijn,
rot en een vreemde geur.
De tijd die nodig is om te veranderen
van de ene naar de andere kan zijn
niet meer dan een knipoog
van een lui oog als ik beslis.
Ik ruik je angst.
druipend in je been.
Er is geen ontsnapping mogelijk.
uit mijn greep van de dood.
Overtuig jezelf
je zit in een droom.
Sluit je ogen, strakker;
je ziet nog steeds dingen.
Janken, buigen, schudden
dat deed je toen je een kind was die zich verborg.
onder je lakens van het beest
Onder het bed. Als je het niet kunt zien,
het kan je niet zien.
Dat was regel nummer één.
en het is niet langer van toepassing.
Wakker.
Je hebt genoeg tijd voor herinneringen.
Concentreer je nu op mij.
Ik ben het laatste wat je zult zien.
Ik ben je docent voor de afdaling.
Zet je schrap en bereid je voor.
Bedelen. Smeek om je familie.
Smeek om je vrienden en je huisdieren.
Smeek om alle dingen die je toch nooit zou doen.
Smeek om niets, het kan me niet schelen.
Jij definieert wanhoop.
Je belichaamt de zwakken.,
de hulpelozen, het niet-substantiële.
Jouw tijd is gekomen.
Het mes glijdt erin?