Abney Park — The Wrath of Fate songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wrath of Fate" van Abney Park.
Songteksten
The rain was blowing
The lightning cracked
All the windows smashed
With sails scorched or barely there
All our hopes were dashed
With tethered lines and planking charred
The ship stayed on its course
Our fires lit, the clouds around,
And we felt deep remorse
But the crew stayed at its post
And the Captain at his wheel!
We all endured the wrath of fate
But thought our fate was sealed
A chain’s as weak as its weakest link
And rust did cut us through
But strength in arms and hearts and heads
Held 'cause our course was true
A traitor lay within our midst and stirred unrest within
From vanity or selfishness or any other sin
With fires set and lanyards cut
The traitor did jump ship
And left the blazing falling corpse
Of vessel in our grip
But the crew stayed at its post
And the Captain at his wheel!
We all endured the wrath of fate
But thought our fate was sealed
A chain’s as weak as its weakest link
And rust did cut us through
But strength in arms and hearts and heads
Held 'cause our course was true
And down we plunged, a fireball
A skeletal frame of ash
With airbags burst three thousand feet
All our hopes were dashed
Nothing could keep that ship aloft
So, so down we crashed
Five hundred fathoms down we fell
Toward briny deep we splashed!
But the crew stayed at its post
And the Captain at his wheel!
We all endured the wrath of fate
But thought our fate was sealed
A chain’s as weak as its weakest link
And rust did cut us through
But strength in arms and hearts and heads
Held 'cause our course was true
The ocean hit like wall of stone
The creak of timbers like banshee’s moan
But through the resolve of the Captain’s crew
Waves broke bow and then withdrew
The mast was charred but still so strong
So sails we did raise
The windows gone above waterline
The water quenched the blaze
With lightning bolts quite far aloft
And gentle wind below
The Captain’s crew and battered ship
Sailed into sunset’s glow
But the crew stayed at its post
And the Captain at his wheel!
We all endured the wrath of fate
But thought our fate was sealed
A chain’s as weak as its weakest link
And rust did cut us through
But strength in arms and hearts and heads
Held 'cause our course was true
But strength in arms and hearts and heads
Held 'cause our course was true
Songtekstvertaling
De regen blies
De bliksem brak.
Alle ramen ingeslagen
Met verschroeide of nauwelijks verschroeide zeilen
Al onze hoop was weg.
Met verankerde lijnen en gekalfd planken
Het schip bleef op koers.
Onze vuren branden, de wolken rond,
En we voelden diepe wroeging
Maar de bemanning bleef op zijn post.
En de kapitein achter het stuur!
We hebben allemaal de toorn van het lot doorstaan.
Maar ik dacht dat ons lot bezegeld was.
Een ketting is zo zwak als zijn zwakste schakel.
En roest sneed ons door
Maar kracht in armen, harten en hoofden
Vastgehouden omdat onze koers waar was.
Een verrader lag in ons Midden en roerde onrust in ons.
Van ijdelheid of egoïsme of enige andere zonde
Met open vuur en snijplanken
De verrader is van boord gegaan.
En liet het brandende lijk achter.
Van het schip in onze greep
Maar de bemanning bleef op zijn post.
En de kapitein achter het stuur!
We hebben allemaal de toorn van het lot doorstaan.
Maar ik dacht dat ons lot bezegeld was.
Een ketting is zo zwak als zijn zwakste schakel.
En roest sneed ons door
Maar kracht in armen, harten en hoofden
Vastgehouden omdat onze koers waar was.
En wij onderwierpen een vuurbal.
Een skelet van AS
Met airbags die drieduizend voet zijn gebarsten
Al onze hoop was weg.
Niets kon dat schip omhoog houden.
Dus we stortten neer.
500 vadem naar beneden we vielen
In de richting van korrelig diep spatten we!
Maar de bemanning bleef op zijn post.
En de kapitein achter het stuur!
We hebben allemaal de toorn van het lot doorstaan.
Maar ik dacht dat ons lot bezegeld was.
Een ketting is zo zwak als zijn zwakste schakel.
En roest sneed ons door
Maar kracht in armen, harten en hoofden
Vastgehouden omdat onze koers waar was.
De oceaan raakte als een muur van steen.
Het gekraak van hout als banshee ' s kreun
Maar door de vastberadenheid van de bemanning van de kapitein
De golven braken en trokken zich terug.
De mast was verkoold, maar nog steeds zo sterk.
Dus zeilen hijsen we
De ramen zijn boven waterlijn gegaan.
Het water blies het vuur op.
Met bliksemschichten vrij ver omhoog
En zachte wind onder
De bemanning van de kapitein en het gehavende schip
Zeilde in sunset ' s gloed
Maar de bemanning bleef op zijn post.
En de kapitein achter het stuur!
We hebben allemaal de toorn van het lot doorstaan.
Maar ik dacht dat ons lot bezegeld was.
Een ketting is zo zwak als zijn zwakste schakel.
En roest sneed ons door
Maar kracht in armen, harten en hoofden
Vastgehouden omdat onze koers waar was.
Maar kracht in armen, harten en hoofden
Vastgehouden omdat onze koers waar was.