Abigor — Reborn through the gates of three moons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reborn through the gates of three moons" van Abigor.
Songteksten
I enter the gates
Into the realm where nothing dies
But I’m still so cold inside
Mesmerized…
By visions past and gone
Till the end of time
I will eternally dwell
Im dunkelsten der Strme
Falle zusammen die Kerkerwand
Die mich schier endlos band
Und herrlicher und freier walle
Meine Seele ins unbekannte Land
In the darkest of storms
May crumble the dungeonwall
That bound me almost endlessly
And delightful and free may pilgrimage
My soul into the unknown land
I fly with the raven
Through timeless spheres of frost…
Through wasted lands of dreams
Geflohen vor der Wirklichkeit — vor Ewigkeiten
Und jenseits der Schwrze erstreckt sich
Ein unendliches Meer aus Grau…
Ein Meer aus gestaltloser Leere
Doch die Qualen und der Schmerz verbleiben
Als Erinnerungen an die vergangene Zeit
Stolz und doch verzweifelt…
Und in meinem Innersten hoffe ich
Da' mein Leben nur ein Traum ist…
Fled from reality — for eternities
And on the other side of the blackness
An endless sea of greyness extends…
A sea of formless emptiness
Yet the misery and the pain remain
As memories of passed time
Proud yet desperate…
And deep inside I hope
That my life is just a dream…
The moon is my blanket
In this cold domain
So ancient — so cold…
As a nightmare creature I crawl
Awakened from my sleep
To forever be…
Wiedergeboren…
Bei den drei Monden durch Mittwinters Tore
Reborn…
By the three moons through midwinter’s gates
I’m a shadow on haunted ground
Laughing in sorrow
Crying in lust
The storm is calming and death is rising
Evil — as pure as night
Proud — full of sin
Once again I’ll rise…
To survive eternity…
Songtekstvertaling
Ik ga de poorten binnen.
In het rijk waar niets sterft
Maar ik ben nog steeds zo koud van binnen.
Betoveren…
Door visioenen verleden en weg
Tot het einde der tijden
Ik zal eeuwig blijven hangen.
Im dunkelsten der Strme
Falle zusammen die Kerkerwand
Die mich schier endlos band
Und herrlicher und freier walle
Meine Seele in unbekannte Land
In de donkerste stormen
Kan de dungeonwall afbrokkelen
Dat bond me bijna eindeloos
En de bedevaart is heerlijk en vrij.
Mijn ziel in het onbekende land
Ik vlieg met de raaf
Door tijdloze sferen van vorst…
Door verspild land van dromen
Geflohen vor der Wirklichkeit-vor Ewigkeiten
Und jenseits der Schwrze erstreckt sich
Ein unendliches Meer aus Grau…
Ein Meer aus gestaltloser Leere
Doch die Qualen und der Schmerz verbleiben
Als Erinnerungen an die vergangene Zeit
Stolz und doch verzweifelt…
Und in meinem Innersten hoffe ich
Da ' mein Leben nur ein Traum ist…
Gevlucht voor de realiteit - voor eeuwigheid
En aan de andere kant van de duisternis
Een eindeloze zee van grijsheid strekt zich uit…
Een zee van vormloze leegte
Maar de ellende en de pijn blijven
Als herinneringen aan de voorbije tijd
Trots maar wanhopig…
En diep van binnen hoop ik
Dat mijn leven slechts een droom is…
De maan is mijn deken
In dit koude domein
Zo oud-zo koud…
Als een nachtmerrie schepsel dat ik kruip
Ontwaakt uit mijn slaap
To forever be…
Wiedergeboren…
Bei den drei Monden durch Mittwinters Tore
Herboren…
Bij de drie manen door de poorten van het middenwesten.
Ik ben een schaduw op spookgrond
Lachend van verdriet
Huilend van lust
De storm kalmeert en de dood stijgt.
Zo zuiver als de nacht
Trots-vol van zonde
Opnieuw zal ik opstaan.…
Om de eeuwigheid te overleven…