Aaron McMullan — Ode to Innocence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ode to Innocence" van Aaron McMullan.
Songteksten
Somewhere 'neath these cardboard bindings
There’s a room that’s lined with notes
With photographs of cities that the camera’s never seen
And there’s a couple books I read to you
When night-time grants me dreams
Floor burned black wi' petrol blazes, scorched and cracking
Dead eyes gazin' out o' concrete
All things rise and fall
And here with you, and all the things once set me shakin'
Well, they’re nothing much at all
I remember tasting you beside the water in the spring
I remember you sat listening
To a couple verses written
For to make sense of this screechin' hind my eyes
And yeah the clouds tore themselves free
O' that vast blue stretched endlessly
Those whispers bleeding overhead
And so we danced wi' heaven shakign
Twilight swelling, moonlight breaking
From the wounds winding like vipers in the sky
Let this be all I ever see
Let blindness swallow me, let time devour me
There’s a message from some fella someplace just outside of where we’ve ended up
Or where we’re stopping off
Talkin' bout voices they are currency, and his worth more than most
An yeah I kept his words for sometime I might need a line to make sense of a
thought
A state o' mind that I been trailing
It’s a G-flat exorcism, it’s an off-key detuned cleansing, it’s a farewell to
the
ghosts
I remember cell-door steel and red-raw lashes cross the wrists
And jacket-pockets fulla sedatives
And her voice as rowboat waitin'
Led me back across the Acheron
And held me by that furnace on the shore
And I recall apologies stacked up in threes, anticipating
Some new sorrow, some disgrace
Another four, five days a weepin'
'Tween the sheets an never sleepin'
Pleadin', «Help me, I can’t do this any more»
And I don’t do it any more
No, something heard me, something pitied me and cleansed me
There’s a woman used to wander 'long the train tracks
Whispering to lovers long since lost to history, to memory
As distant as the faces she can’t recognise in photographs
Still hanging down on strings across her chest
Times I see her in my dreams, cursing wildly at Prometheus
Says «Give me back my blindness, and my ignorance
An let my lost naivety crawl 'tween my legs an enter me
An let me taste my youth wi every breath
Let the night solidify 'till everything is concrete black
And I’ll be eulogised in prose
And I’ll be half-heard myth
And tale passed down as hymnal
And these tracks as blessed shrines
For all those eyes all grey with nothingness»
Songtekstvertaling
Ergens naast deze kartonnen banden
Er is een kamer vol met aantekeningen.
Met foto ' s van steden die de camera nog nooit heeft gezien
En er zijn een paar boeken die ik je voorlas.
Als de nacht me dromen geeft
De vloer verbrandde zwart met benzinebranden, verschroeid en scheurend
Dode ogen die uit het beton staren
Alle dingen stijgen en dalen
En hier met jou, en al de dingen die me ooit lieten trillen
Nou, ze zijn helemaal niet veel.
Ik weet nog dat ik je proefde naast het water in de lente.
Ik weet nog dat je zat te luisteren.
Op een paar verzen geschreven
Voor de zin van dit gekrijs achter mijn ogen
En ja, de wolken braken zichzelf los
O ' die uitgestrekte blauwe, eindeloos uitgerekt
Die fluisteringen bloeden boven ons.
En dus dansten we met de hemel shakign
Schemerzwelling, maanlicht breekt
Van de wonden die kronkelen als adders in de lucht
Laat dit alles zijn wat ik ooit zie
Laat blindheid me doorslikken, laat de tijd Me verslinden
Er is een bericht van een kerel ergens buiten waar we terecht zijn gekomen.
Of waar we stoppen.
Praten over stemmen ze zijn geld, en zijn waarde meer dan de meeste
Ja, Ik heb zijn woorden een keer gehouden. Ik heb misschien een zin nodig om een zin te begrijpen.
gedachte
Een staat van geest die ik volg
Het is een G-flat exorcisme, het is een geheime reiniging, het is een afscheid van
de
geest
Ik herinner me celdeur staal en rode wimpers kruisen de polsen.
En Fulla-sedativa.
En haar stem als roeiboot wachtend
Leidde me terug over de Acheron
En hield me vast bij die oven aan de kust.
En ik herinner me excuses gestapeld in drieën, anticiperend op
Een nieuw verdriet, een schande
Nog vier, vijf dagen per week
'Tussen de lakens en nooit slapen'
"Help me, Ik kan dit niet meer.»
En ik doe het niet meer.
Nee, iets hoorde me, iets had medelijden met me en reinigde me.
Er is een vrouw gebruikt om te zwerven lang de treinrails
Fluisteren tegen geliefden, lang geleden verloren aan de geschiedenis, aan het geheugen
Zo ver als de gezichten die ze niet herkent op foto ' s
Ze hangt nog steeds aan touwtjes over haar borst.
Soms zie ik haar in m ' n Dromen vloeken op Prometheus.
Zegt: "Geef me mijn blindheid terug, en mijn onwetendheid
En mijn verloren naïviteit kruipt tussen mijn benen en komt in me
An let me proeft my youth wi every breath
Laat de nacht stollen tot alles beton zwart is
En Ik zal worden geprezen in proza
En Ik zal half gehoord mythe zijn
En als een boek,
En deze sporen als gezegende heiligdommen
Voor al die ogen Grijs met niets»