A5 Richtung Wir — Letzte Ausfahrt: September songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Letzte Ausfahrt: September" van A5 Richtung Wir.

Songteksten

Die Anzeige leuchtet schon lange auf rot,
doch ich setz mich noch mal hin und fahr aus.
Es ist bereits dunkel, nur das Licht lässt mich sehen,
doch ich setz mich noch mal hin und fahr aus.
Nur noch einmal diesen Song,
einmal diesen Song, dann muss ich gehn.
Es ist wieder September,
noch ist nicht das Ende da.
das ist die letzte Ausfahrt bevor ich gehen muss.
das ist die letzte Ausfahrt, die ich nehmen muss.
um dort hinzukommen, wo man mich versteht.
Ich hab die Stadt hassen und lieben gelernt,
aber jetzt will ich einfach nur weg von hier.
Stuttgart ich hasse dich.
Die Blätter fallen genau, wie ich in mir zusammen,
schon wieder ein Jahr und nichts passiert.
Die Blume in mir ist verwelkt und ganz scheu,
sie hat mich seit Jahren nicht geziert.
Und ich setz mich noch mal hin und fahr aus.
Und ich setz mich noch mal hin und fahr aus.
Ich hab darüber nachgedacht, ich will nicht mehr dorthin.
Muss niemandem was beweisen, beweisen ohne Sinn.
Muss niemandem was erklären, was er nicht fühlen kann.
Und ich grab mich im Sand ein und will nichts mehr von dir hörn.
Schau der Sonne hinterher, die langsam verschwindet
und den Horizont in rot taucht und meine Einsamkeit erblindet.
Ich will nicht mehr dorthin in mein Leben ohne Sinn,
denn hier ist es warm und hier weiß ich wer ich bin.
Das ist die Zeit.
Das ist die letzte Ausfahrt, bevor ich gehen muss,
Das ist die letzte Ausfahrt, die ich nehmen muss.
um dort hinzukommen, wo man mich versteht
Hinzukommen, wo ich mich versteh.

Songtekstvertaling

Het display staat al lang rood,
maar ik ga weer zitten en rij weg.
Het is al donker, alleen het licht laat me zien,
maar ik ga weer zitten en rij weg.
Alleen dit liedje weer.,
eens dit liedje, dan moet ik gaan.
Het is weer September.,
het einde is er nog niet.
dit is de laatste uitgang voordat ik moet gaan.
dit is de laatste afslag die ik moet nemen.
om te komen waar ik begrepen ben.
Ik heb geleerd de stad te haten en lief te hebben.,
maar nu wil ik hier weg.
Stuttgart, ik haat je.
De bladeren vallen precies als ik in mezelf instort.,
nog een jaar en er gebeurt niets.
De bloem in mij is verdord en erg verlegen.,
ze heeft me al jaren niet vereerd.
En ik ga weer zitten en rij weg.
En ik ga weer zitten en rij weg.
Ik heb erover nagedacht, Ik wil er niet meer heen.
Hoeft niemand iets te bewijzen, zonder betekenis.
Je hoeft niemand iets uit te leggen wat hij niet kan voelen.
En Ik zal mezelf in het zand begraven, en zal niets meer van u horen.
Zorg dat de zon langzaam verdwijnt.
en de horizon wordt rood en mijn eenzaamheid wordt blind.
Ik wil er niet meer heen zonder betekenis.,
want hier is het warm en hier Weet ik wie ik ben.
Dit is het moment.
Dit is de laatste uitgang voordat ik moet gaan. ,
Dit is de laatste afslag die ik moet nemen.
om te komen waar ik begrepen ben
Om te komen waar ik mezelf begrijp.