A Loss For Words — All Roads Lead to Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All Roads Lead to Home" van A Loss For Words.
Songteksten
I climbed to the top of this mountain
with no fear of tumbling down.
For one brief moment in time
I freed my mind of this town.
Got clear sight of lights on the hills
just outside the city’s grip
and just like that, just like that
I let the moment sleep.
Every face seems familiar on these crowded streets,
Sidewalks sway to the beat of my stammering feet,
Lost in a world of handshakes and receipts,
I hear a song it’s calling out to me.
The people are aligned on the road like candle pins.
Wobbling above gutters humming old retired hymns.
Can’t you see it’s all a cavalcade of delusion stares
and just like that, just like that we are prone to disappear.
Every face seems familiar on these crowded streets,
Sidewalks sway to the beat of my stammering feet,
Lost in a world of handshakes and receipts,
I hear a song it’s calling out to me.
What’s the price that you pay
for living everyday
like a number on a docket,
a dollar to be saved?
What’s the price you pay
when you give yourself away
with swollen fists in your pocket,
from the workhouse to your grave?
Let’s pray we don’t end up this way.
Songtekstvertaling
Ik klom naar de top van deze berg
zonder angst om naar beneden te vallen.
Voor een kort moment in de tijd
Ik heb mijn geest bevrijd van deze stad.
Ik zie licht op de heuvels.
net buiten de stadsgreep
en zomaar ineens, zomaar.
Ik laat het moment slapen.
Elk gezicht komt me bekend voor in deze drukke straten.,
Trottoirs zwaaien naar de beat van mijn stamelende voeten,
Verloren in een wereld van handdrukken en ontvangsten,
Ik hoor een liedje dat naar me roept.
De mensen staan op één lijn op de weg als kaarspinnen.
Wiebelend boven goten die oude gepensioneerde hymnen neuriën.
Zie je niet dat het allemaal een cavalcade van waanvoorstellingen is?
en zomaar verdwijnen we.
Elk gezicht komt me bekend voor in deze drukke straten.,
Trottoirs zwaaien naar de beat van mijn stamelende voeten,
Verloren in een wereld van handdrukken en ontvangsten,
Ik hoor een liedje dat naar me roept.
Wat is de prijs die je betaalt?
om elke dag te leven
als een nummer op een rol,
een dollar te redden?
Wat is de prijs die je betaalt?
als je jezelf weggeeft
met gezwollen Vuisten in je zak,
van het werkhuis naar je graf?
Laten we bidden dat we niet zo eindigen.