A Life Once Lost — Nevermore Will I Have an Understanding... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nevermore Will I Have an Understanding..." van A Life Once Lost.
Songteksten
Do you know the glorious?
Do you know they breathe and live?
The strict attention that they give
Toward their competition is comparable
To any dominant country that exists today
Not allowing their alertness to be distracted
While they take what they want
Your actions are useless
The appalled know not to question or act
Toward the glorious in a harmful manner
The result would disastrous
Either side you choose can be negative or positive
So I appalled walk away with their eyes closed
And mouths gaping open trying to take in each breath
They can as they walk away
They never question them
They never even think twice about it
And all we here is his born
You can hear him strain as the pitch retreats
Deeper into a gloom monotone note
There is a sudden silence which consumes the crowd
A second later faces start to grow old with age
Stress soaks eyes with a foggy coat of depression
Lips wrinkled as the air grows bitterly cold
I am running trying not to look back
Leaping over fallen bodies
And seeking shelter from this living hell
Songtekstvertaling
Ken je de glorieuze?
Weet je dat ze ademen en leven?
De strikte aandacht die zij geven
Naar hun concurrentie is vergelijkbaar
Op elk dominant land dat nu bestaat
Niet toestaan dat hun alertheid wordt afgeleid
Terwijl ze nemen wat ze willen
Je acties zijn nutteloos.
De ontzettenden weten niet te twijfelen of te handelen.
Naar den glorierijken God.
Het resultaat zou rampzalig zijn.
Elke kant die je kiest kan negatief of positief zijn
Dus ik was ontzet en liep weg met hun ogen dicht.
En monden Gapend open proberen om in elke adem te nemen
Ze kunnen als ze weglopen
Ze ondervragen ze nooit.
Ze denken er niet eens over na.
En alles wat we hier hebben is zijn geboorte.
Je kunt hem horen stampen als de worp zich terugtrekt.
Dieper in een sombere monotone noot
Er is een plotselinge stilte die de menigte verteert
Een seconde later beginnen gezichten oud te worden met de leeftijd
Stress doordrenkt ogen met een mistige laag van depressie
Lippen gerimpeld als de lucht bitter koud wordt
Ik probeer niet achterom te kijken.
Springen over gevallen lichamen
En wij zoeken een schuilplaats in deze levende hel.