A Forest Of Stars — The Blight of God's Acre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Blight of God's Acre" van A Forest Of Stars.
Songteksten
He’s a seaside side-show freak armed with the tools of the trade,
standing in shadow by cemetery gates.
The revenant tenants of this tenement yard,
raise two fingers to the fates.
No solace to be found in their foetid tombs,
he at leisure to violate those catacomb wombs.
Plots twist with hosts yet unwilling.
Last sods of earth clawed away,
he knows they know what he knows.
Polite enough to knock upon the lid of each box,
to await their invitation before being so bold,
cracked heart stutters in hollow chest so cold.
So, sunk deep in festering flesh, their baubles stripped at leisure,
Guiltless here, without compassion. Taking pleasure in their corruption.
It all gets worse when he finds a fresh one,
to be carted off as contraband for the medical profession.
So, nefarious urges sated, pockets a-brimming with shining trinkets,
he plays at brother Magpie’s games. Heart a flutter of oily black.
Leaning back against a monument, heedless of inscription,
a stolen cigarette fumbled from a hidden poacher’s pocket.
He may yet take a moment to ponder,
upon the marble town of Yonder.
And maybe just a trice to wonder,
why her bone orchard saplings never say a word.
And only come out to play, when he requests admission,
then assuming rite of passage, in decayed passage ways.
So he loads his barrow with the fruits of God’s acre,
and all away upon his toes he goes,
to shower his bone sore friends in their ivory sewers
with gifts all rent asunder.
But all willing, unresisting. Spoiled fruits of plunder.
Songtekstvertaling
Hij is een buitenbeentje gewapend met het gereedschap van de handel.,
in de schaduw van Begraafplaats poorten.
De teruggekeerde huurders van deze woningwerf,
steek twee vingers op het lot.
Geen troost te vinden in hun vettige graven,
hij is vrij om die catacomben te schenden.
Complotten draaien met gastheren maar niet bereid.
Laatste snollen van de aarde weggekrabd,
hij weet dat zij weten wat hij weet.
Beleefd genoeg om op het deksel van elke doos te kloppen.,
om hun uitnodiging af te wachten voordat ze zo brutaal zijn.,
gebroken hart stottert in holle borst zo koud.
Dus, diep gezonken in etterend vlees, hun snuisterijen gestript op vrije tijd,
Onschuldig hier, zonder mededogen. Genieten van hun corruptie.
Het wordt nog erger als hij een nieuwe vindt.,
om afgevoerd te worden als smokkelwaar voor de medische wereld.
Dus, snode driften verzadigd, zakken vol met glanzende snuisterijen,
hij speelt bij broeder Magpie ' s wedstrijden. Hart een flutter van olieachtig zwart.
Terwijl hij zich leunde tegen een gebouw, zonder acht te slaan.,
een gestolen sigaret uit de zak van een stroper.
Hij kan nog even nadenken.,
op de marmeren stad daarginds.
En misschien is het gewoon een truc om je af te vragen,
waarom haar boomgaardboomgaarden nooit een woord zeggen.
En alleen komen spelen als hij toelating vraagt.,
dan het aannemen van een overgangsritueel, in vervallen doorgangen.
Dus hij laadt zijn kruiwagen met de vruchten van Gods akker.,
en alles weg op zijn tenen hij gaat,
om z ' n vrienden in hun ivoren riolen te laten douchen.
met giften gaat de huur omlaag.
Maar iedereen wil, zonder voorbehoud. Verwende vruchten van plundering.