A Forest Of Stars — Delay's Progression songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Delay's Progression" van A Forest Of Stars.
Songteksten
We watched rain hammer the good weather, and waited for the end to start*
Sparks flew from chains dragged in servitude, watching colours fail and
brightness turn to programmed dusk.
While tears burnt tracks in cold stone, all future to disappear beneath layers
of sorrow.
Stone-clad solitude
rain lashed epitaph.
All earthly shells divide.
Divide by zero…
We ignored the men stamping out the future, and smiled at the cathode rays.
Drizzle crawled over cracked portals to nowhere.
Afraid to face the grey infiltrating our bored darkness.
While rainbows feigned ignorance, all past lost in a deluge of tedium.
Media driven prison
scavenger crawl.
All flesh corrupt.
Rot to multiply…
Colour washes out given time.
Time awaited ticks away.
Your lives lived in stolen fictions, words of men your protocol.
We shall re-tune your noise, into a steady blast.
Beating out an old tattoo, upon Eternity’s Anvil.
All Father, hold fast for me!
Delaying the inevitable as seasons become as one.
All encompassing winter of servitude.
All is as nothing, all has nothing to become.
She cried, she cried, as all summer fell.
Took the Final by the scruff of its dirty neck, and flung it far into forever!
Waiting for delay to progress lost its appeal.
Shifting our weight against this seasonless somewhere, embroiled in a twisting
universe simulated and unreal.
The final curtain fell, and fell.
And fell.
Leaving cleansing, crushing darkness to fend for herself…
Leached of colour, evolution gone full circle from tail, to head,
to putrefaction.
Starting to End all over again, the stars cry for no-one.
As shades of grey become colour, we bow our heads for the passing of summer.
Into darkness now, to await Sol’s triumphant return.
Firebrands rise!
Backlit bloodlines obscure and clot!
Songtekstvertaling
We keken naar rain hammer het goede weer, en wachtten op het einde om te beginnen*
Vonken vlogen uit kettingen gesleurd in dienstbaarheid, kijkend naar kleuren falen en
helderheid verandert in geprogrammeerde schemering.
Terwijl tranen sporen verbrande in koude steen, zal de hele toekomst verdwijnen onder lagen.
van verdriet.
Met steen geplateerde eenzaamheid
rain lased epitaph.
Alle aardse schelpen verdelen zich.
Delen door nul…
We negeerden de mannen die de toekomst uitpersten en lachten naar de kathodestralen.
Drizzle kroop over gebarsten portalen naar nergens.
Bang om de grijze te zien infiltreren in onze verveelde duisternis.
Regenbogen veinsden onwetendheid, verloren in een stortvloed van verveling.
Mediagestuurde gevangenis
scavenger crawl.
Allemaal corrupt vlees.
Rot om te vermenigvuldigen…
De kleur spoelt er na verloop van tijd uit.
De tijd is voorbij.
Jullie leven leefde in gestolen ficties, woorden van mannen ... jullie protocol.
We zullen je geluid opnieuw afstemmen, in een constante ontploffing.
Een oude tatoeage slaan, op Eternity ' s aambeeld.
Vader, hou je vast.
Het onvermijdelijke uitstellen als seizoenen één worden.
Allesomvattende winter van dienstbaarheid.
Alles is als niets, alles heeft niets te worden.
Ze huilde, ze huilde, de hele zomer viel.
Nam de finale bij de schrob van zijn vuile nek, en gooide het ver in voor altijd!
Wachten op vertraging om vooruitgang verloor zijn aantrekkingskracht.
Ons gewicht verschuiven tegen dit seizoenloze ergens, verwikkeld in een kronkel
universum gesimuleerd en onwerkelijk.
Het Laatste gordijn viel en viel.
En viel.
Het verlaten van de reiniging, het verbrijzelen van de duisternis om voor zichzelf te zorgen.…
Bladkleur, evolutie in de volledige cirkel van staart naar Kop,
om te rotten.
De sterren huilen om niemand.
Als grijstinten kleur krijgen, buigen we ons hoofd voor het verstrijken van de zomer.
In de duisternis nu, om te wachten op Sol ' s triomfantelijke terugkeer.
Vuurbrand sta op!
Bloedlijnen verduisteren en stollen.