4th Dimension — Winter's Gone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Winter's Gone" van 4th Dimension.
Songteksten
Dawn is breaking on these woods cast deep in shades of doom
My road is long, the end so vague, I’m praying to be true
All around a world of ice, so cold and torn apart
I’m trailing on a path of old forsaking days of loss
There came an eerie wind, a calling from the north
The urge to learn the answer to a question left untold
Winter’s gone — and I’m left alone
Winterborn — Father, hearken my call
Truth’s been waiting, patient, unnumbered years
Countless days I wasted shedding unnumbered tears
Winter’s gone…
Fragments of reality, the shards of a past long gone
Stars and moon, the vault beyond, a poem carved in stone
Virgin whiteness, ancient beauty, a glimpse of Winter’s Heart
Dreams they fade yet lore arcane sustains my mortal faith
The coldest night, His lost domain, my oath upon a ring
Rhymes renewed for ages, soon I will fulfil…
Winterborn — No, I’m not alone
Winter’s Gone — His essence still flows
Snow keeps falling, whirling, spiralling high
So are falling, cleansing, clear tears of ice from my eyes…
Winterborn — I’m one with His world
Winter’s blood — Scarlet stains on the snow
Still she’s falling, daughter of ashen skies
I’m falling, falling, close to the light
I feel whole…
I am snow…
Songtekstvertaling
De dageraad breekt in deze bossen diep in de schaduw van het onheil
Mijn weg is lang, het einde zo vaag, ik bid om waar te zijn
Overal in een wereld van ijs, zo koud en verscheurd
Ik volg een pad van oude verloren dagen.
Er kwam een griezelige wind, een roeping uit het noorden
De drang om het antwoord te leren op een onbeantwoorde vraag
Winter is weg - en ik word alleen gelaten
Winterborn-vader, luister naar mijn oproep
De waarheid wacht al jaren.
Ontelbare dagen heb ik verspild met het vergieten van ongenummerde tranen.
De Winter is voorbij.…
Fragmenten van de realiteit, de scherven van een verleden dat al lang weg is.
Sterren en maan, het gewelf daarachter, een gedicht in steen gehouwen
Maagdelijke witheid, oude schoonheid, een glimp van het hart van de Winter
Dromen vervagen ze toch lore arcane houdt mijn sterfelijk geloof in stand
De koudste nacht, zijn verloren domein, mijn eed op een ring
Rijmpjes vernieuwd voor eeuwen, binnenkort zal ik voldoen…
Winterborn-Nee, Ik ben niet alleen
De Winter is voorbij - zijn essentie stroomt nog steeds
Sneeuw blijft vallen, draaien, spiralen hoog
Dus vallen, zuiveren, heldere tranen van ijs uit mijn ogen…
Winterborn-ik ben één met zijn wereld
Winter ' s bloed-scharlaken vlekken op de sneeuw
Nog steeds valt ze, dochter van ashen skies
Ik val, val, dicht bij het licht
Ik voel me heel.…
Ik ben sneeuw…