13 Winters — Solace of the Shadows songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Solace of the Shadows" van 13 Winters.
Songteksten
When I’m gone I’ll become the trees.
When I’m dead I’ll become the sky.
The tears you’ve wept will be the rain that pours down.
Just like the rain, your tears will eventually dry.
When you look around I will be there.
You can’t ignore death, it’s all around you.
In the solace of the shadows, a figure appears.
Reach out your hand to me as I pull you near.
The image just disappears.
A void that was once filled,
Now gone from my soul forever.
You can’t replace something,
Something that’s no longer there.
An emotion that I can no longer bare.
Loneliness haunts only when in silence.
Something is there but can’t really see it.
It sneaks up when you least expect it.
It’s like a nightmare but it’s reality.
Do you believe in life after death?
What happens to the restless soul?
Feel constant chills upon your flesh.
Is there someone there right beside you?
An image of someone close still can scare the soul.
A walk in the graveyard, Wonder if there’s wandering ghost.
Sometimes it comes without knowing.
When I’m gone will I always be remembered?
Will you recall the laughter, will you recall the tears?
Keep the good memories locked in tight.
Keep them in your heart and mind.
Will you savor today, hoping you’ll see tomorrow.
Just remember all those close to you.
Those close who sleep within the Earth.
Who have become a part of Mother Nature once more.
Forget me not, remember who I was.
Not perfect, yet different, with a different mind.
Not like yours yet still forever mine.
Songtekstvertaling
Als ik weg ben, word ik de bomen.
Als ik dood ben, word ik de hemel.
De tranen die je hebt gehuild zullen de regen zijn die naar beneden giet.
Net als de regen, zullen je tranen uiteindelijk drogen.
Als je rondkijkt, zal ik er zijn.
Je kunt de dood niet negeren, het is overal om je heen.
In de troost van de schaduwen verschijnt een figuur.
Steek je hand naar me uit terwijl ik je dichterbij Trek.
Het beeld verdwijnt gewoon.
Een leegte die ooit gevuld was,
Nu voor altijd uit mijn ziel verdwenen.
Je kunt niets vervangen,
Iets dat er niet meer is.
Een emotie die ik niet langer kan verdragen.
Eenzaamheid achtervolgt alleen in stilte.
Er is iets, maar ik kan het niet echt zien.
Het besluipt als je het niet verwacht.
Het is als een nachtmerrie, maar het is de realiteit.
Geloof je in het leven na de dood?
Wat gebeurt er met de rusteloze ziel?
Voel constante rillingen op je vlees.
Is er iemand naast je?
Een beeld van iemand dichtbij kan de ziel nog steeds bang maken.
Een wandeling op het kerkhof, Ik vraag me af of er een zwervende geest is.
Soms komt het zonder het te weten.
Als ik weg ben, zal ik dan altijd herinnerd worden?
Herinnert u zich het gelach, herinnert u zich de tranen?
Hou de goede herinneringen vast.
Hou ze in je hart en geest.
Wil je vandaag genieten, in de hoop dat je morgen ziet.
Denk aan al degenen die dicht bij je staan.
Die dicht bij elkaar slapen in de aarde.
Die weer deel zijn geworden van Moeder Natuur.
Vergeet me niet, onthoud wie ik was.
Niet perfect, maar anders, met een andere geest.
Niet zoals die van jou, maar voor altijd van mij.