1280 Almas — Flor de Insumisión songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flor de Insumisión" van 1280 Almas.
Songteksten
Para pagar tu pacto con el diablo
haces trabajos sucios para dios
Sus oficinas comparten el espacio
Por eso siempre los confundes a los dos
Ya pasó el tiempo en que te preocupabas
Si hacías las cosas para bien o para mal
Ya has aprendido que en realidad no importa
Tan solo la tiranía del total
Pagando a plazos la cuota de su muerte
A tu familia de espectros ves pasar
Jugando sus propios huesos a la suerte
Como si hubiera algún chance de ganar
Te han prometido lo mismo tantas veces
y hasta con creces que todo va a cambiar
pura cuestión de ruido y pocas nueces
vanas promesas que el viento ha de arrastrar
Y mientras cruzas la tarde y la avenida
y ángeles cantan que es hora de cerrar
Mientras los diablos cuentan su calderilla
por un instante te logras relajar
Por un momento la luna se retrasa
rasga una astilla de luz la oscuridad
hasta que vuelves de ese rincón del alma
a tu jornada de miedo y soledad
Por eso aunque caminas cabizbajo
por esta tierra de trueno y de traición
y aunque parezcas un pálido espantajo
dentro germina la flor de insumisión
y vendrá un día en que parecido a un loco
a carcajadas te desencajarás
y lo que acumulaste poco a poco
en un caos de fuego explotará
y puede que ya luego de ese día
no quede más de ti que un cascarón
pero ese rictus de imborrable alegría
demostrará que cumpliste tu misión
Songtekstvertaling
Om je pact met de duivel te betalen.
jij doet het vuile werk voor God.
Hun kantoren delen ruimte
Daarom verwar je ze altijd.
De tijd dat je je zorgen maakt is voorbij.
Als je dingen goed of slecht deed
Je hebt al geleerd dat het er niet toe doet.
Alleen de tirannie van het totaal
Betaling in termijnen van zijn overlijdensuitkering
Aan je familie van wraith zie je pas
Ze spelen hun eigen botten tegen geluk.
Alsof er een kans is om te winnen.
Je bent zo vaak hetzelfde beloofd.
en nog meer zodat alles zal veranderen.
zuivere kwestie van lawaai en weinig noten
ijdele beloften die de wind moet trekken
En als je de middag en de avenue oversteekt
en engelen zingen dat het tijd is om te sluiten
Terwijl de Satans hun ketel tellen.
voor een moment kunt u ontspannen
Even is de maan vertraagd.
scheurt een splinter van licht het donker
totdat je terugkomt uit die hoek van de ziel
op je reis van angst en eenzaamheid
Dat is waarom zelfs als je ondersteboven loopt
voor dit land van donder en verraad
en zelfs als je eruit ziet als een bleke vogelverschrikker
van binnen ontkiemt de bloem van insumption
en er komt een dag dat ik eruit zie als een gek.
om te lachen zal je loskoppelen
en wat je beetje bij beetje verzamelde
in een chaos van vuur zal exploderen
en misschien zelfs na die dag
er is niets meer van je over dan een schelp.
maar die ritus van onuitwisbare vreugde
het zal bewijzen dat je je missie hebt volbracht.